Integracja w hiszpańskim stylu? /Integration in Sopanish style?

Jak to w międzynarodowych korporacjach kładzie się nacisk na integrację w teamie. Trochę to powierzchowne, ale przynajmniej raz na kwartał idziemy do fajnej restauracji. Oczywiście był problem z wyborem miejsca, bo jakoś nikt nie chciał wyjść z propozycją. Z Andą zdecydowałyśmy, że skoro to firma płaci, trzeba wybrać miejsce, do którego normalnie byśmy nie poszły. Z opowieści teamu francuskiego słyszałyśmy dobre opinie o restauracji hiszpańskiej Sangria (nazywanie tej restauracji hiszpańską, było trochę na wyrost, jako że dań hiszpańskich było tylko 20% może z całego menu). Ale wystrój świetny (zobacz link) i owoce morza dobre (choć mega drogie). Dzięki Andzie spróbowałyśmy kilka dań, bo zamówiłyśmy różne i się podzieliłyśmy.Najadłam się na zapas, następnego dnia nie mogłam się ruszać prawie i na lunch tylko sałatkę zjadłam.

Co do budowania relacji wewnątrz teamu… Z tym gorzej trochę, w pewnym momencie rozmowa toczyła się po rumuńsku, Radu opowiadał o swoich klientach (co nie interesowało nikogo poza nim w sumie). Nowy kolega, Robert, ma dziwną obsesję na temat Portugalii i wszystkiego związanego z tym krajem. Myśli, że wie więcej niż Portugalczyk, o mnie nie wspominając. I w ogóle dziwnym jest elementem. Ogólnie nasz team to zbieranina dziwnych ludzi i się z Andą i Rominą zastanawiamy, jakie były kryteria przyjmowania do teamu (oprócz znajomości odpowiednich języków oczywiście). Pewnie się nigdy tego nie dowiemy.



In all the multinational corporations they put emphasis on the integration of the team members. For me it seems bit too superficial, but at least every quarter we have the chance to go to some fancy restaurant. This time we had some problems with deciding where to go as nobody wanted to suggest a place. We talked with Anda that it had to be place when normally we wouldn’t go for the budgetary reasons, but since it is the company who pays... We heard from the French team really nice things about a Spanish restaurant, Sangria, but calling the place a Spanish one was bit of exaggeration, as only 20% of the dishes could be considered really Spanish. But the interior and the patio were just great (check the link) and seafood was tasty (but way too expensive for the amount). But thanks to Anda we tried to many things, cause we shared all the plates. We ate so much that next day I could hardly move and had to eat only a salad for lunch.

So food was nice, but when it came to build relations within the team... Well... not that good, I guess. At some point the conversation was held in Romanian, as Radu was telling stories about his customers (the subject he is only interested in). Our new friend, Robert, has a strange obsession about Portugal and everything associated with it. He thinks he knows more about Portugal than the real Portuguese, not to mention than me. And in general he is kind of strange person. Overall, our team is a mix of weird people working together. Sometimes with Anda and Romina we wonder what were the criteria for choosing the members of EE&CIS team, except the language skills of course. But probably we will never discover it.