Urząd imigracyjny/ Immigration office

Dzisiaj z rana poszłam załatwic nieprzyjemne formalności administracyjne. Bo jeśli się planuje pobyt dluższy niż 3 miesiące na terytorium Rumunii (tak, wiem, trzeba być szalonym, żeby z własnej nieprzymuszonej woli się na to zdecydować :P) trzeba się zarejestrować w Urzędzie ds. Imigrantów. Jako że w zeszłym tygodniu dostałam już mój kontrakt zaparagrafowany przez Urząd Pracy i jako że wlaścicielka mieszkania w końcu dostarczyła mi oświadczenie o zamieszkaniu, nie miałam już argumentów, żeby tę wizytę odwlekać. Sprawdziłam więc jeszcze raz na stronie internetowej Urzędu ds. Imigrantów jakie dokumenty muszę dostarczyć, zrobiłam odpowiednie kopie, wypełniam odpowiednie formularze (oczywiście strona internetowa tylko w wersji rumuńnskiej, ale od czego jest google translator) i sprawdziłam, gdzie się mieści budynek ww. Urzędu. Na szczęście blisko od Piata Victoriei i nawet nie miałam żadnego problemu, żeby tam trafić (wcześniej sobie mapkę narysowałam, bo niestety zanim GPS w moim Samsungu by się włączył, to już zdążyłabym tam dojść). I dopiero w tym momencie zaczęły się schody. Zero jakichkolwiek wyjaśnień, na jedynej tablicy (po rumuńsku oczywiście) zrozumiałam, że wejścia A-E są dla obywateli rumuńskich ubiegających się o wydanie paszportu tudzież innych dokumentów. Nigdzie nie mogłam znaleźć informacji o biurze dla imigrantów... Nie było wyjścia, jak znaleźć kogoś, kto mógłby to wiedzieć. Jak na złość naokoło sami starsi ludzie, więc szanse porozumienia się niskie. Jako że zapobiegawczo zapisałam sobie nazwę Urzędu po rumuńsku (Oficiul Roman pentru Imigrari), pokazałam ten papierek strażnikowi i on mnie odesłał do budynku obok. Weszłam więc do wskazanego budynku, a tam remont i panowie robotnicy się spojrzeli dziwnie na mnie. Więc ja do nich „Oficiul Imigrari”, oni na to „intrare C”, no to poszłam do wejścia C. I jakie moje zaskoczenie, gdy na ścianach zobaczyłam angielską wersję informacji ze strony internetowej Urzędu. Logicznie byłoby tę wersję wrzucić na stronę, no ale cóż...

Podeszłam do okienka, pokazałam wypełniony formularz, pan coś tam do mnie po rumuńsku, na co ja „Nu vorbesc româneşte- nie mówię po rumuńsku (jest to chyba jedyne zdanie, jakie umiem powiedzieć płynnie). I z nadzieją w oczach pytam: engleză? Angielski? Pan , że nie i wskazuje na okienko obok. Grzecznie czekam na swoją kolej, a potem pokazuję formularz i te wszystkie dokumenty i się chciałam zapytać co w jednym miejscu wpisać powinnam, bo nie do końca wiedziałam, ale pani na moje : engleză, odpowiada numai franceză (tylko francuski). No cóż nie było wyjścia, jak porozumienie się po francusku, którego nie używałam od ponad pięciu lat. Nie było łatwo, a kiedyś mówilam z taką płynnością. Nie ma wyjścia, trzeba odświeżyć. Dokumenty w porządku (okazało się, że deklaracja o zamieszkaniu nie była w ogóle potrzebna), ale nie miałam ze sobą znaczka fiskalnego. Założyłam z góry,że będę mogła go kupić na miejscu (bo w Polsce przy Urzędach państwowych najczęściej działa też mały oddział poczty). Niestety musialam iść na pocztę, odlegląjakieś 20 minut od Urzędu i jeszcze powinnam znaleźć papierniczy i teczkę kupić, żeby włożyć te moje papiery. Do poczty doszłam już tylko i wyłącznie dzięki pomocy GPS-a, pani na poczcie na szczęście zrozumiała moje „znaczek fiskalny za 1 lei poprosze), ale papierniczego nigdzie nie znalazłam. (Ogólnie oczywiście na stronie, wśród wymagań tego, co było potrzebne, żeby dostać świstek papieru o zarejestrowaniu się w Urzędzie, teczka nie była wymieniona.

Po południu odebrałam potwierdzenie, tym razem bez żadnych problemów.


Today in the morning I went to the Romanian Immigration Office to be done with all the unpleasant administrative formalities that I still had to go through. Cause when an EU citizen plans to stay on Romanian territory for longer than 3 months, (and yes, I must be crazy to intend to stay here of my own free will :) you need to register your residence right in the Immigration office. As that last week I got my contract certificated by the Office of Labor and as the owner of the apartment finally provided me with the declaration that confirmed me living in her flat, I no longer had arguments to avoid or postpone going to the Immigration Office. So I checked once again on their website which documents I must provide, I made all the necessary copies, I filled in the mandatory application form (of course the website is available only in Romanian, but what is google translator for) and yesterday evening I checked the location (gere google maps come in handy). Fortunately, it is close to Piata Victoriei and I had no problems getting there (well, I drew a small map, because GPS in my Samsung is really slow, but since I am not good in memorizing the directions, the map was a good idea). So I arrived to the building where the Office is situated and only then the problems started. There weren’t any signs or explanations where I should go. There was only one board with some information (only in Romanian, of course) , I deducted that entried A to E were for Romanians who were applying for a passport or other documents. Nowhere I could find information about where the immigrants who need to register their residence should go ... I had no choice but to find somebody who could know that and tell me. Unfortunately, there were only old people around, so chances that they would speak english were close to zero. Fortunately, I wrote down the name of the office in Romanian (pentru Roman Oficiul Imigrari) as a precautionary measure, si I showed the paper to the guard and he sent me to the building next door. So I went to that building, but apparently it was being renovated so teh construction workers gave me a strange look when I . So I explained, "Oficiul Imigrari" to which they responded: "intrare C", so I followed their indications and I went to the entry C. There, to my surprise, I saw the English version of the information from the immigration Office’s website. Logically, they should put is also in the Internet and not only hung on the walls of the Office, but well, not always the logic is applied.

I went to one counter and showed the application form, and the office worker started to mumble something in Romanian, so I was like „Nu vorbesc romaneste” (I don’t speak Romanian) and with my eyes full of hope I asked: engleză? English? Of course, he didnt speak a word in English and using gestures explained me to go to the next counter. I waited for my turn, showed my application form and all the necessary documents, and I just wanted to ask what should be filled in in one place, because I didnt have a clue. So I asked politely but monosylabically: engleză ? But the lady responded: numai franceză (French only). Well, there was no other solution but to communicate in French, which I hadn’t used in more than five years. It was a challenge but I managed to understand what she was saying. The documents were in the order (it turned out that I didnt need the declaration from my landlord after all). The problem was I needed a fiscal stamp and a folder. And I had none of them of course. I assumed that I could buy the fiscal stamp there in the Office (cause in Poland in most Public Administrative Offices there is a small post office also). Unfortunately I had to go to the post office, that was some 20 minutes away but there was no paper shop on the way (nor there I had seen any information on the website regarding the necessity to bring one in order to get the registration certificate. I found the post office only because my GPS was guiding me, and there they understood me asking for „a fiscal stamp for 1 lei”.

In the afternoon I went back to the Immigration Office to get my registration certificate.