Targi pracy i niewiadoma/ Job fairs

Dwa tygodnie poszliśmy na tragi pracy, rozejrzeć się, jakie firmy międzynarodowe prowadzą rekrutację. Jako, że firma, w której pracuje Nuno jest firmą portugalską, to cały czas nie wiemy jak będzie wyglądać jego sytuacja (a zatem także i moja) po zakończeniu praktyk. Praktyki kończą się w czerwcu, a Nuno oficjalnie jeszcze nie dostał żadnej konkretnej propozycji. Z drugiej strony też nikt jasno i wyraźnie nie powiedział, że nie będzie dla niego miejsca w firmie. Na początku praktyk big boss powiedział, że na pewno będą kogoś potrzebować, ale więcej już nie wrócił do tematu. Nuno jakiś czas temu zapytał wprost, jakie są plany co do jego osoby i ewentualnego kontraktu, ale jedyną odpowiedź, jaką uzyskał było zapewnienie, że porozmawiają o tym następnym razem, jak szef będzie w Bukareszcie. Miało to być 3 tygodnie temu, ale przez całe zamieszanie z wulkanem islandzkim rozmowa została przełożona na ten tydzień. W międzyczasie zatem trzeba było przygotować jakiś plan B, tak na wszelki wypadek. Wyszukiwaliśmy zatem oferty w internecie i poszliśmy właśnie na targi pracy, które nas trochę uspokoiły, tzn. są oferty dla absolwentów kierunków ekonomicznych z portugalskim:) W jednej firmie panna prawie zawału serca z radości dostała, jak Nuno powiedział, że jest z Portugalii. Jak rozmawialiśmy po portugalsku zaczepiła też nas inna dziewczyna i powiedziała, że oni akurat rekrutują i że super i super, że on jest nativem. Niestety okazało się, że to dla call center byłoby, więc dla nas nie było tak super. Ale wyprawa na targi już przyniosła rezultaty, w poniedziałek Nuno poszedł na rozmowę do Wipro. I z tego, co opowiadał, wydaje się, ze dobrze mu poszło. (Oprócz standardowych pytań, zapytali także, jaki kolor ma wiatr, Nuno więc od poniedziałku głowi się, czy odpowiedz, ze niebieski jest dobra i jak można ewentualnie ją zinterpretować. Jakieś pomysły?)

A u mnie? Skończyłam szkolenie, potem miałam 2 dni na przygotowanie się do testu ze znajomości aplikacji i procedur, który oczywiście zdałam bez problemów. W tym tygodniu mam mieć mini ekspresowe szkolenie z trochę innej procedury, którą dla większych krajów robi inny zespół, ale że Polska nie jest chyba aż tak dużym albo ważnym klientem, żeby tworzyć osobny dział, to ja będę odpowiedzialna za próbę dopasowania płatności które są nieopisane, pochodzą z niewiadomego źródła, są zapłatą za nie-wiadomo-co. Według słów koleżanki z działu „unapplied” to taka zabawa w Sherlocka Holmsa trochę :) W tym tygodniu też mam mieć calla, żeby się przedstawić i poznać dziewczyny, które w Polsce pracują. A potem pewnie zacznę powoli dostawać jakieś zadania.

A w ogóle to moje teamowe koleżanki Anda i Andreia (się śmiejemy, że mamy drużynę A, bo jeszcze jest Amelia) uczą mnie słówek rumuńskich. I podobno mam niezły akcent :) Na razie moim ulubionym słowem jest : mergem (chodźmy), jak chcemy iść na balkon, lunch, czy do domu.


Two weeks ago we went to the career fair to check which international companies are recruiting.
I saw the advertisement in the metro about the career fair and as we still don’t know what to expect from the company where Nuno works, we decided to go there. Nuno’s internship ends in June and he still hasn’t been offered officially to stay at the company. On the other hand, nobody openly told him that he wouldn’t. So we know nothing basically, although the big boss who arrives to Bucharest every month or more often, mentioned at the beginning of the internship that they would need somebody later on. But he never brought that subject up again. Finally, some time ago, Nuno asked him if they could talk about the plans that he had or didn’t have about maybe offering him a contract, but the only answer he received was a promise that they would talk about that during the next time the boss would be in Bucharest. Then the whole chaos with the Icelandic volcano happened, so the conversation was postponed probably to one day of this week...

So that is why, while waiting for that doubt to be clarified, we had to think about a plan B, just in case. So we searched for job offers on the Internet and we went for the job fairs, which calmed us down a little bit, as Nuno found some offers for candidates with economical background with Portuguese language. In one company a girl almost had a heart attack with joy when Nuno mentioned that ge was from Portugal, and she attentively read his CV and promised to contact him. As we were walking and looking for some other companies where Nuno could leave his CV, another girls overheard us talking in Portuguese and tried to talk in Portuguese and explained that her company is looking for people who speak fluently in Portuguese, and that actually finding a native was so great and that it was a great opportunity, etc. She almost dragged us to the stand of the company, where we discovered it was a call centre position, so it wasn’t that great after all :) Anyway, going to the job fair wasn’t fruitless after all as Nuno was invited for the interview on Monday at Wipro. And from what he told, it went really well. (In addition to standard questions, and of course questions about what he was doing in Romania and how he liked it here, they asked what colour was the wind. Nuno is still wondering if him answering that blue was good enough for them and how possibly could it be interpreted. Any ideas?

And what about me? Well, no big news... I finished my new employees training on Friday, then had two days to prepare for the test on the knowledge about the application that we are using and about standard procedures we have to follow. And course I passed the test without any problems. This week I’m probably going to have some short training about one other procedure that I will be responsible for... In bigger countries there is another team (called unapplied) that is in charge of tasks related to this procedure, but apparently Poland is not that big or important customer to have a separate team, so it is me who is gonna be doing the unapplied & unidentified process (it basically means trying to match payments that are unclear or problematic or come from unknown source with the invoice(s) they were suppose to pay for). In the words of my friend from the unapplied team this is like being Sherlock Holms:) This week I am suppose to have a call with the girls that are working in Poland. But nothing too serious, just introducing myself and answering some of their questions. And then probably I will start getting some tasks.

Changing the subject, my friends from the team, Anda&Andreia (we are making jokes about our A-team, cause there is also Amelia) try to teach me some Romanian words. And apparently I have quite good accent:) So far, my favourite word is: mergem (which mean let’s go), and I use it when I want to go to the balcony, go to eat lunch, or go home.