Sybiu i Sigiszoara/ Sibiu and Sigishoara

W weekend (8-9 maj) pojechałam na wycieczkę do Transylwanii, a w zasadzie to dwóch miast: Sybina I Sigiszoary. Nuno i Sergio załatwili samochód firmowy, więc nie musieliśmy się telepać pociągiem. No i mieliśmy okazję zobaczyć, że nie tylko w mieście, ale także na trasie rumuńscy kierowcy są wybitnymi przypadkami.


Z ciekawostek drogowych: wyprzedzanie na trzeciego w Polsce to w porównaniu z rumuńskim wyprzedzaniem, poziom przedszkolny. W pewnym momencie trasy nie było dobrze zaznaczonego środka drogi, więc zdarzało się, że jechały obok siebie 3 samochody, nic sobie nie robiąc z faktu, że może ktoś z przeciwnej strony też jechać. Niektóre odcinki były remontowane, więc ruch się odbywał wahadłowo, tu dochodziło do takich akrobacji samochodowych, że człowiek był w szoku.

Z ciekawostek z pobocza: ilość powozów zaprzężonych w konie była na prawdę duża, oczywiście próbowałam to utrwalić na zdjęciach, ale w większości były one nieostre albo w kadrze “łapałam” tylko część konia :) W pewnym momencie drogi, tak jak u nas stoją znaki “Czarny punkt”, w Rumuni postawili na słupie samochód po wypadku z manekinami w środku. Kierowcy jednak nic sobie z tego ostrzeżenia nie robią, jak również nie zwracają uwagi na liczne krzyże postawione w miejscu wypadków śmiertelnych, nie zwalniają i wyprzedzają na zakrętach… Na poboczach pełno martwych, przejechanych psów, które nie przeżyły zderzenia z autem.
Kolejną ciekawostką są wszechobecni sprzedawcy i żebracy. To znaczy na poboczach pełno wiejskich bab sprzedających ser (jest chyba jakiś typowy ser w tym regionie). W miejscu, gdzie odbywa się ruch wahadłowy i trzeba czekać, spotkać można żebraków. Albo rezolutnych sprzedawców. My trafiliśmy na jednego, który sprzedawał kieliszki I szklanki. Po drodze widzieliśmy też kramy z różnymi wyrobami bliżej niesprecyzowanymi.

Wyjeżdżając z Bukaresztu, mijamy małe wioski po drodze, które wyglądają, jakby czas się w nich zatrzymał (ale nawet te najbiedniejsze mają antenę satelitarną, co wygląda czasami ironicznie- rozsypująca się chatynka, ale kablówka jest).

Teraz czas na część o atrakcjach turystycznych obu miast, takie najważniejsze i skrócone info o miastach. Muszę trochę napisać o zaletach Rumunii, a te miasta na pewno warto zobaczyć (po części dlatego, że są mało rumuńskie). Zresztą wiem, że się ktoś niedługo wybiera do Rumunii, więc może te informacje nie będą aż tak bezużyteczne. Poza tym, jak za jakiś czas będę sentymentalnie powracać do starych wpisów na blogu, to fajnie przypomnieć sobie różne rzeczy.

Sybin to miasto o długiej i ciekawej historii, założone na początki XII wieku przez saskich kolonistów. Dopiero po I wojnie światowej Sybin wszedł w skład Rumunii, ale część obywateli byłego księstwa Austro-Węgier zostało w mieście (większość jednak wyemigrowała).
W 2007 roku Sybin był Europejską Stolicą Kultury, to wydarzenie nadal jest ważne dla miasta, widoczne są nadal napisy czy plakaty z tego wydarzenia. Z tej też okazji odrestaurowano starówkę, która jest bardzo ładna. Ogólnie to nie ma w Sybinie niezliczonej ilości zabytków, ale dla samego klimatu starówki warto tu przyjechać. Wszystkie zabytki skupione są w obrębie Piaţa Mare (Duży Rynek) i Piaţa Mica (Mały Rynek) i na te ryneczki trafia się zawsze (Warto sobie pochodzić wąskimi uliczkami, które odchodzą od nich, a z Piata Mare ochodzi zamknięta dla ruchu ulicznego ulica, na której pełno jest restauracji i knajpek). Kamienice, kościoły (różnych wyznań), baszty, bramy i fragmenty murów obronnych są położone wokół dwóch placów, połączonych małą uliczką, na której znajduje się XVI-wieczna wieża ratusza.
Miasto przypomina miasta niemieckie, często też można zobaczyć niemieckie napisy (np. w kościołach czy w nazwach ulic). No i pełno „niemieckich” turystów .
Sybin miał szczęście, zarówno podczas II wojny światowej (prawie nie został zniszczony), jak i podczas panowania Caucesco (nie jest nadmiernie zindustralizowany ani nie widać aż tylu typowych dla komunizmu budynków). Na marginesie z ciekawostek historycznych, miasto te było też trochę traktowane uprzywilejowanie przez władze komunistyczne, jako że w latach 80-tych I sekretarzem partii komunistycznej był tu syn Nicoale Ceausescu.
A z ciekawostek: Sybin według rankingu Forbsa to 8 najbardziej idylliczne miejsce do zamieszkania w Europie. W Sybinie powstał pierwszy w Rumunii szpital (1292), pierwsza apteka (1494) i najstarsze muzeum, otwarte w 1817.


Sigiszoara to miasto, które żyje przeszłością, albo takie sprawia wrażenie. Pewnie nie bez powodów przewoniki opisują je jako miasto-muzeum, dlatego też jest to miejsce idealne dla odbywającego się tu latem festiwalu średniowiecznego. Historia Sighişoary sięga 1191r, kiedty to znana była pod nazwą "Castrum Sex" (dziwna nazwa :P) Nad starówką dominuje wieża zegarowa, wizytówka miasta i najbardziej fotografowany obiekt. Na nas jednak wrażenie zrobiła starówka z wąskimi uliczkami, placykami, zaułkami oraz pięknymi gotyckimi i renesansowymi kamieniczkami. To miasto także zostało dopiero przyłączone do Rumunii po I wojnie światowej i cały czas ma odczuwalny niemiecki klimat. Do Sigiszoary przyciąga turystów także legenda Drakuli. To tutaj bowiem urodził się Vlad Ţepeş znany pózniej jako Dracula, czyli najsłynniejszy wampir. (dziś w jego rodzinnym domu mieści się droga restauracja). Sigiszoara to niewielkie, aczkolwiek niezwykle malownicze miasto, wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO.


For a weekend (8 and 9 May) we went on a trip to Transylvania, in fact, to see two cities, Sibiu and Sigishoara. Sergio and Nuno borrowed company car, so we didn;t have to depend on the train schedule. And because of travelling by car we had the opportunity to see that not only drivers in the city, but also outside of the city, on the route, Romanian drivers are exceptionally particular to obey the basic traffic rules.

Curious and surprising things to be seen on the road: overtaking in Poland(not to mention doing t in another, more „civilized” countries) in comparison with the Romanian rules of overtaking another vehicle seems very safe and normal. At one point, nter of the road wasn’t marked, so drivers ignored the normal situation of having only 2 lanes on the road, and there were 3 cars driving next to each other, complerely ignoring the fact it is quite dangerous if another 2 cars decide to do the same, but from the opposite direction. Also, some sections of the road were under construction, so the traffic was going only in one direction at the time, so drivers to save some secunds vere performing such automotive acrobatics that one was in shock.

The curiosities from the roadside: the number of carriages pulled by horses was really big, of course I tried to capture that with my camera, but mostly they were either blurry or there was only some parts of the horse visible on the photo :) At some point the road (in Poland in those situation there are the signs of the „Blach Point”), there were a pole on which there was put a car after an accident with the dummy that was supposed to imitate the dead driver. However, the drivers were just passing by that warning and completely ignoring the numerous crosses that were placed on the sideroad to mark the place were a deadly accident took place. Drivers were speeding, passing other cars on the curves and taking the curves much too quickly. There were many dead dogs on the roadside that didn’t survive a a collision with a car.

Another curiosity are vendors and beggars who seem to be everywhere. That is, on the roadside there were old women from the countryside sitting and waiting for people to sell them cheese (I guess some typical cheese from the region). You could meet beggars where the road was being under construction and therefore some cars had to wait cause the traffic was moving in one direction only, and there were also inventive street sellers who tried to take the advantage of that. We met one that was selling glasses and cups. And along the way there was also plenty of stalls selling various unspecified products.
Leaving Bucharest, we passed small villages, and looking at them we got the impression as if time had stopped (but even the poorest have a satellite, which looks sometimes ironically-a poor house tat is literally falling apart but it has cable TV.)

This part of the post is about the main tourist attractions of both cities, that contains brief info and the most important things about Sybiu and Sigishoara. I have to write a little bit about the good sides and the advantages of Romania and now I have the opportunity cause those two cities are definitely worth seeing (partly because they are have more German characteristic than typically Romanian). Anyway, I know that some people that are reading this blog are coming toRomania soon, so maybe this information is usefull for them. Moreover, maybe in the future, for sentimental reasons I will be returning from time to time the old posts on the blog, so it is usefull for me to remember the things I’ve seen or done.

Sibiu is a city with a long and interesting history, founded in the beginning of the twelfth century by Saxon colonists. Only after World War I, Sibiu became part of Romania, and then most of the citizens with Austran or Hungarian descent emigrated. In 2007, Sibiu was the European Capital of Culture, this event continues to be of great importance for the city,there are still posters and information from this event visible in the city. On this occasion the old town, which is very pretty, was renovated. Maybe Sibiu (comparing with other European cities) isn’t very rich in monuments, but the ambience of the old town compansate fot that lack. All the important places to visit are concentrated within the Piata Mare (Big Square), and Piata Mica (Small Square) and you always end up on one of those squares. I really recomend to wander around the narrow streets that begin on those squares, or go to the pedestrian area, full of restaurants and bars that emerfe from Piata Mare. Buildings, churches (various religion denominations), towers, gates and fragments of walls are located arout the two squares,which are joined by a small street, on which there is a sixteenth-century tower of City Hall.
The city resembles a German city, often you can see German accents (for example, signs in churches or in the street names). And there are plenty of "German" tourists.

Sibiu was lucky, both during World War II (wasn’t destroyed almost at all), and during the reign of Ceausescu (wasn’t industrializated to the extremes and you can’t see too many buildings so typical of socialistic architecure). From some historical curiosities, this city was being treated in a little privilaged way by the Communist authorities, as in the 80's Communist Party secretary was here Nicoale Ceausescu's son.
And interesting: It is ranked as "Europe's 8th most most idyllic place to live" by Forbes.
In Sibiu the first hospital in Romania was opened (1292), the first pharmacy ((1494) and it also has the oldest museum, opened in 1817.

Sigiszoara is a city that lives and revives the past, or this is the impression I had after visiting the city, that is called the city-museum. I am not the only one who thinks that, but it is a rather general opinion, as that is also the city that was chosen to be the perfect place for the medieval festival that takes place every summer. The medieval town centre is very pretty, with the clock tower that dominates the whole old town. It is impressive, but still we prefered to walk around the old narrow streets, dead-ends, squares, and to admire and beautiful Gothic and Renaissance houses.

The history of Sigishoara dates back to 1191r, when the city was known as "Castrum Sex" (strange name that makes you thinkg only about one obvious connotation). This city become a part of Romania after World War I and like Sighisoara and Brasov, it has a distinctly Germanic feeling . Sigishoara attracts tourists withthe legend of Dracula. It is here where Vlad Tepes, later known as Dracula- most famous vampire, was born. (Now in his family an expensive restaurant is located). Sigishoara is a small, but very picturesque city, a UNESCO World Heritage Site.