Tak więc pierwszy tydzień pracy jest już za mną... Nadszedł upragniony weekend i mogłam obudzić się bez pomocy budzika i spędzić leniwie sobotę. Leniwie w tym przypadku znaczyło spędzenie popołudnia w parku i długi spacer.
W tym tygodniu wybór padł na największy park stolicy- Parcul Herăstrău, który wcześniej nazywany był Parkiem Narodowym, Karola II a nawet Parkiem Stalina (jego pomnik, stojący przy wejściu, zburzono w latach 60-tych). Jako że pogoda dopisywała, park wypełniony był spacerowiczami. Jest to chyba charakterystyczne dla wszystkich parków stolicy: jak tylko wychodzi słońce, mieszkańcy tłumnie wylegają do jednego z parków. Wszędzie pełno też rolkarzy, rowerzystów, tradycyjnie matek z wózkami (w weekend towarzyszą im tez tatusiowie). Można powiedzieć, że w Herastrau, każdy znajdzie coś dla siebie: mamy tam duży, atrakcyjny plac zabaw dla dzieci, ścieżki rowerowe, skate park, zagrodę dla kucyków (na których można oczywiście jeździć), pawie (które są nie maja jednak przywilejów, jak te w Łazienkach i są zamknięte w klatce), jezioro, na którym można popływać łódką czy rowerem wodnym. No i pełni budek z jedzeniem, czy małych sprzedawców popcornu, słodyczy, etc.
W parku mieści się też museum- skansen (Muzeum wsi), które jednak tym razem sobie odpuściliśmy, ale według opinii na różnych forach, warto zobaczyć są 272 obiekty, które przedstawiają przykłady chat wiejskich z różnych części kraju, budynki gospodarcze czy siedziby szlachty rumuńskiej. Wierząc słowom przewodnika „To fascynująca wędrówka w głąb rumuńskiej historii i obyczajowości.”
Park jest ogromny, więc na pewno do niego wrócimy, by odkryć inne jego atrakcje (np. ogrody japońskie, których tym razem nie znaleźliśmy) i aby odpocząć od zgiełku miasta.
Patrząc na mapę Bukaresztu widać zresztą, że jest to miasto, w którym znaleźć można sporo zieleni, gdzie jest sporo jezior, a wszystkie otaczają parki. Ostatnio zresztą mam jakąś małą obsesję na temat parków. W zeszłym tygodniu wybraliśmy się do parku Cismigiu (najstarszego w stolicy), a w niedzielę do Tineretului. Cismigu szału nie robi, ale jest w centrum miasta i ma sztuczne jeziorko z łódkami. Do Tineretului wybraliśmy się z dwóch powodów: miało tam być wiele różnych atrakcji w stylu pokazy składania origiami czy malowania twarzy dzieciakom. Nie wiem czemu wydawało mi się to mega interesujące i godne zobaczenia, ale uparłam się, że musimy tam pojechać. Tak się złożyło, że potem przy tym samym parku Nuno miał grać w piłkę nożną z jakimiś Portugalczykami, którzy tu na stałe pracują. Efekt był taki, że przeszliśmy się po parku a żadnego pokazu origiami nie znaleźliśmy (bo chyba dwa malutkie stoliczki, gdzie jakaś parka robiła jakieś biedne figurki z origami się chyba nie liczą). Trafiliśmy jednak na jakąś imprezę terenową, bo było pełno straganów ze starociami, jakieś karuzele, jakiś koncert lokalnej gwiazdki odzianej w skąpy strój i śpiewającej z playbacku. Festynem powiało :)
Wracając do tematu mojej obsesji, parki w Rumunii różnią się od tych polskich. Jak mówi Nuno Łazienki są ładne, a parki tutejsze bardziej user friendly (przyjazne dla użytkownika), jednym słowem: są dobrze zagospodarowane. W wielu z nich albo są naturalne jeziora albo sztuczne oczka wodne, można wynająć łódkę, rower wodny, urządzić piknik, każdy ma plac zabaw dla dzieci, nie licząc innych atrakcji. Do tego są bardzo czyste i zadbane, i pełne (pełne) kwiatów.
Mam nadzieję, że zdjęcia oddają urok Bukaresztu wiosną, kiedy to miasto prezentuje się o wiele atrakcyjniej niż zimą. W mieście zaczyna dominować zieleń, na wszelkich skwerach pełno kwiatów, parki zapełniają się ludźmi, a restauracje i knajpki wystawiają na zewnątrz stoliki.
So my first week of work has passed and the weekend arrived, when I could wake without the annoying sound of the alarm clock and spend a lazy Saturday. A lazy Saturday in that case meant sleeping till 9.30 and spent the afternoon in the park, having a looooong walk.
This time we chose (I chose of course, cause if it depended on Nuno, we would have stayed at home doing nothing, as Portuguese people tend to spend their weekends), to go to the capital's boiggest park-Parcul Herastrau, which was previously called the National Park, the Park of Charles II, and even Stalin Park (his statue, by the entrance, was demolished in the 60s). As the weather was really warm and sunny, the park was really packed with people, which is nothing unusual for a park in Bucharest. As soon as the weather gets warmer and sun comes out, people just invade any park there is in the city. There were people rollerblading, other riding a bike, of course mums with baby carriages and dads with kids. One could have the impression that all the city decided to gather there and enjoy the spring. Anyway, they could find in Herastrau something that would suit them the best, cause there is something for every taste: a lake with boats, attractive children's playground, bicycle paths, a skate park, you can ride on a pony, you can admire ducks and black and white swans, you can stare at peacocks (poor them, being locked in a cage, can only dream of the freedom that their “cousins” in Lazienki Park have). If one gets hungry, there are plenty places he could grab a bite, varying from small bars to Hard Rock Cafe, or buy some popcorn, candyfloss or other sweets from street sellers, who tries to make profit from whatever they can (you can pay 50 bans and weigh yourself- it is called being creative).
There is also an open-air ethnographic museum (Museum of the village), but this time we skipped it. Although, according to my guidebook the museum is “a fascinating journey into Romanian history and customs” and presents traditional Romanian village life. You can see there are 272 buildings of different farms and other buildings that could be found in various rural regions of the country.
The park is huge, so for sure we will return there many times, cause we still have some attractions to discover (such as Japanese gardens, which this time we couldn’t find, partly because we hadn’t idea they existed). And it is a nice place to relax and get some rest from the crowed and noisy Bucharest. I was surprised to discover how many parks there are in Bucharest, when you look at the map of the city, you find lots of green spots, you can see many lakes, all surrounded by parks. Recently I have discovered I am a bit obsessed about parks. Last week we went to the park Cismigiu (the oldest in the capital), and on Sunday it was Tineretului Park turn. Cismigu didn’t impress us, but since it is located in the strict centre and has a small artificial lake where you can rent a boat it was crowded as well. We went to Tineretului (find it hard to memorize the name) basically because of two reasons: Nuno was playing football with some Portuguese that are working permanently in Bucharest and the playing field was just next to the park, and secondly, I saw some announcements about some attractions that were taking place there on Sunday: origami show and face painting for kids. I don’t know why it seemed interesting and worth seeing, but I insisted we go there. Well, as I could expect from my previous experiences, I didn’t find any origami show (cause I suppose that two tiny tables where a young couple were trying to do some origami figures don’t count as a show). However, there was something going on, cause the park was really stuffed. There was some concert of a local star wearing a tacky and revealing dress and singing in playback. There were some antique stalls, but the sellers (mostly gypsies) were just sitting around, not trying too hard to advertise their stock.
Getting back to my obsession with parks, I think Romanian ones differ a lot from Polish ones. Quoting Nuno: Lazienki Park is pretty but parks in Bucharest are more user friendly putting in another words, they are more functional. Many of them have either natural or artificial lakes or ponds, where you can rent a boat, water bike, where you can picnic, or leave your kids to have some fun in a playground, not to mention other attractions. And they are so clean and full (full) flowers.
I hope the pictures reflect the charm of Bucharest in the spring, when the city looks so much more attractive than it did in the winter. The city gets a lot of charm when green colour starts to dominate, when squares fills with colourful flowers and when parks are full of people.
No comments:
Post a Comment